1. fred schreef:

    hmm…. advies van een ervaringsdeskundige?

    • Mathijs schreef:

      Vrij standaard dacht ik, de 5(?) fasen van (rouw?)verwerking.

      Verbreken van een relatie is zeker zo heftig, alleen bij rouw is mijn ervaring dat het 2de tot-en-met 5de maar moelijker zijn vanwege wegvallen steun omgeving omdat die zoiets hebben van ‘kom op man, het is een x-jaar geleden, daar moet je nu wel overheen zijn’ . Pas als ze zelf iemand permanent verliezen komen ze er achter dat je er ook na xxxxx jaar nooit echt overheen komt.

      • Solealive schreef:

        Dat laatste is uit eigen ervaring waar. Het is ook belangrijk om te begrijpen waarom het gebeurt, dan is de kans om er verbitterd door te raken een stuk kleiner.

        Steun en begrip van andere mensen is heel fijn, maar uiteindelijk zal je er zelf doorheen moeten komen, op je eigen manier en uiteindelijk op je eigen benen. Ook omdat andere mensen begrip voor hun eigen shit nodig hebben en niet jarenlang er enkel voor jou kunnen zijn.

        Net als bij het leren van fietsen, op een geven moment moeten de zijwieltjes eraf en moet je op eigen kracht verder. Daarbij zal je een paar keer flink onderuit gaan, dat doet pijn, maar zolang je maar weer opkrabbelt is er leven 🙂

  2. fred schreef:

    Het idee dat rouw in fasen verloopt is eigenlijk losgelaten. Gebruik van het begrip ‘rouwtaken’ is beter. De ‘fasen’ kunnen nogal door elkaar lopen. En: het is voor iedereen anders. Dus Maaike kan het heel anders beleven dan Flo 😉

  3. Rick schreef:

    Als het pijn doet was het dus goed. Het zal slijten, maar helemaal over gaat het toch niet. En misschien is dat ook goed.

  4. Jan Willem schreef:

    Coming to terms being alone for some time,,
    realising you’re a single guy,
    thinking you were not really mine,
    looking for the vague question: why?
    :$

  5. Jaap schreef:

    Kop op. Tijd heelt alle wonden.